Soms ziet men wie op haar lijken, soms herkent men een gebaar of in twee ogen haar manier van kijken, bijna dezelfde blik als van haar. Soms doet er iemand aan haar denken met dezelfde glans op een gezicht met handen die strelend wenken, als ze kwetsbaar naast me ligt.

Soms, heel soms, doet er iemand aan haar denken. Soms, heel soms, met handen die strelend wenken.

Soms weten ze hoe haar wangen waren, kleine kuiltjes zoals zij lacht en kamt een hand heel lange haren, soms zijn die bijna even mooi en zacht. Soms is het een manier van praten, soms is het bijna alsof ze er is en is de wereld leeg en godverlaten; en soms besef ik het uiteindelijk gemis.

Soms, heel soms, doet er iemand aan haar denken. Soms, heel soms, met handen die strelend wenken.