Mensenkind

Je bent zo onbeschreven,
een naam zonder verhaal.
Je blaakt alleen van leven,
dat in jou adem haalt.

Jij lacht naar alle kanten,
en alles vind je goed.
Want er is niet veel anders,
dan liefde in je bloed.

Je kunt geen mensen haten,
en doet geen ander zeer.
Misschien ben jij het wapen,
waarmee ik vrede leer.

Jij bent alleen maar iemand,
omdat je wordt bemind.
Maar niemand is je vijand,
en alleman je vriend.

Jij hebt nog kleine handen,
en die zijn gauw gevuld.
Je zoekt geen grote landen,
geen huizen en geen geld.

Wie is toch zo vermogend,
dat hij jou heeft bedacht.
En dat door jouw twee ogen,
God naar de wereld lacht.