Het regent op het raam.
Vaag is haar silhouet.
Pas beslapen is ons bed.
Ik weet ze moet nu gaan.

Het afscheid zo meteen
met tranen niet verborgen.
We dachten niet aan morgen;
aan de dag alleen.

Blijft ze staan
zonder zich om te draaien.
Zal ze zwaaien
als ze me weg ziet gaan.

Ik zeg haar naam,
ze kan me niet meer horen.
Stilte in haar oren.
Het regent op het raam.