April gaat dansend en zwevend door het bos, maakt met haar charme alle groene knoppen los, mengt het zonlicht met de regen. De vogels houden zich nog stil, het is veel te vroeg, het is April, er liggen plassen op de wegen.

April glijdt waaiend en wuivend door je haar, het maakt de indruk van een aarzelend gebaar, zo brutaal en tegelijk verlegen. Je wordt verleid of je het wel of niet wil, maar het is te vroeg, het is April, er blijft nog veel te veel verzwegen.

April wil vluchtig verder gaan, je mag nog even blijven staan tussen het zonlicht en de regen. Je bent nog koel, het is nog kil, het is te vroeg, het is April, maar straks kom je de zomer tegen.

April komt springend en lachend naar je toe, speelt zij ongemerkt en onbewust met jouw gevoel. Zo dichtbij en zo veraf gelegen blijft zij zoeken naar haar eigen spil, het is te vroeg, het is April, is zij de winter weer ontstegen.